Het bed is leeg. Op mij na dan. De gordijnen wapperen, het raam staat nog open. Het is koud en ik mis je naast me, tegen me aan, in me. Ik ontdek een spoor van jouw geur in het kussen waarin ik mijn hoofd verstop. Je bent je sokken vergeten. "Komt volgende keer wel" zei je. Ik zou ze graag aantrekken, maar de slaap weerhoudt mij ervan om op te staan. Bovendien slaap ik nooit met sokken aan, maar voor de jouwe zou ik een uitzondering maken. De gordijnen hangen nu stil, af en toe bewegen ze nog even rustig heen en weer. Ga maar slapen. Morgen weer een nieuwe dag.

De zachte streling van je vingers over de snaren van je gitaar
doet mij verlangen naar jouw aanraking.

Ik kan je niet vergeten
en zelfs als ik het kon zou ik het niet willen.
Ik ben opgebroken in stukken van verwarring.
Wat maakte onze liefde onmogelijk?

Ik hoop dat je me niet vergeet,
maar gewoon even aan me denkt.
Zo af en toe.

Dit voelt als,
voor nu
en nog ontzettend lang.

Soms ben ik gewoon bang.
Bang voor wat er komen gaat, bang voor het onbekende. Bang voor gedachtes, waarvan ik dacht dat ik ze nooit zou hebben. Bang voor gevoelens die ik eigenlijk niet toe wil laten. Bang voor wat anderen er van zullen denken. Bang dat ik alles fout doe en bang om te mislukken. Bang om mensen te kwetsen, maar bang om voor mezelf op te komen. Bang om op de voorgrond te treden en bang om mijn mond open te trekken. Bang om te laten zien wat ik goed kan, maar vooral bang om dingen te doen die ik niet goed kan. Bang om mezelf te zijn.
Soms ben ik gewoon bang.

En net zoals zwanen dat doen,
wil ik mijn hoofd naar je toe buigen en je kussen,
zodat wij samen een hart vormen
zodat wij één zijn.

Ik vind je leuk en lief,
en nog zo veel meer.
Ik zou je graag willen aaien,
maar misschien vind je me dan raar.

Ik weet niet precies wat het is,
maar ik weet dat het iets is.
Misschien weet ik wel helemaal niks,
maar oh, wat ben ik verliefd op jou.

Schaamteloos,
laat ik me door jou verleiden.

Ik wil voor altijd van jou zijn.

De eenvoud van onze manier
onderschatte de kracht van de liefde
Gecompliceerder dan wij dachten
verliet het ons.

Lief leven
Prachtig,
en ontzettend mooi bestaan

Lach mij toe
Vermaak me met al je toeren,
maar onderschat mij niet

Je door hebben doe ik al lang
Je bent van mij
Ik heb je in mijn hand